Hamdi
Gördüklerinden o kadar etkilenmişti ki,
Oradan hızla uzaklaşıyordu,
Sanki her gördüğü kişi “neden orada olduğunu” soracakmış gibi.
Oysa etrafta hiç kimsenin,
baktığı gördüğü hiç kimsenin umurunda bile değildi,
ancak o kadar etkilenmişti ki tüm insanların onu bu şekilde değerlendirdiğini düşünüyordu.
Bu bir problemde değildi,
Sadece bireysel bir kararıydı, iki gün önce saçlarını PUNK tarzında kestirmişti.
Garip bir tesadüf izlediği filmdeki çılgın katilde bir punk çuydu.
Filmin bitişiyle kendisini sokağa atması bir olmuştu,
Oysa gördüğü sadece bir filmdi,
kendisini katilmiş gibi hissetmesine sebebiyet veren,
basit bir film.
Otobüs durağına geldiğinde otobüsü kaçırdığını da fark edince, iyice kaygılandı.
Ürkekliği bir kat daha arttı, “allahım” dedi.
Şimdi bu durakta yarım saat daha beklemesi gerekiyordu.
Bunları düşünürken omuzuna dokunan bir elin irkintisiyle çılgına dönecekti ki,
“Hamdi” diyen sesi bir anda alğılayamamıstı.
Ama dönmek zorundaydı.
Döndü ve biraz olsun rahatladı.
Üniversiteden tanıdığı eski bir arkadaştı,
O yıllarda Selçuk ile fazla bir samimiyeti yoktu, ancak ortak bir projede çalışmışlardı.
Daha sonraları siyasi bir takım gerekçelerle, birbirlerinden uzak kalmışlardı.
Ancak Selçuk çok içten ve özlem doluydu,
Ancak sempatisini aşırı ve anlamsız buldu.
Şaşkınlığı bir kat daha arttı ve dönerek selam verdi.
Selçuğun bu kadar sıcak davranması onu daha da şaşırtıyordu.
Oradan buradan derken üniversitenin ilk yıllarına kadar gittiler.
Sıradan zannettiği bir durumun Selçuk üzerinde bu denli etkisini hayretle izliyordu.
Oysa Hamdi o projeden sonra selçuğun da bunu unutup hatırlamayacağını düşünüyordu.
Telaşı şaşkınlığa, şaşkınlığı sempatiye, sempatisi bir anda ilgiye dönüşerek,
her şeyi unutturu verdi.
Aynı hamdı bir anda onu yıllardır görmemesine rağmen,
Bir anda yıllardır hiç ayrılmamışlar gibi olduğunu fark etti.
Daha sonra,
birbirlerine teşekkür ederek farklı yönlere doğru uzaklaştılar.
Oysa hala bir PUNK çıydı.
Ancak bunun farkında bile değildi.
Bir anda eski bir dostun hoş bir selamı,
Zannettiği sıkıntılardan uzaklaşmasına sebebiyet vermişti.
belkide çoğu zaman zannettiklerimizi başka zanlarımızla,
sadece yerlerini değiştirerek hayata bakışımızı olumluya çevirebilmekteyiz,
Ya da önyargılarımızla tüm hayatımızı içinden çıkılmaz hale getirebiliriz.
Sadece doğu açıdan bakabilmek yeterli olacaktır,
Zannetmek, “aslı olmayanı zannedebilmek”
becerisi,
ne beceri ama,
Sağlıcakla kalın.
Dönüşüm Konağı
Ahmet Çelik
