Bekleyiş…
Bir bekleyiş ki bu hayat,
Bir bekleyiş ki bu zaman,
Bir bekleyiş ki o, hiç gelmeyen,
Bir bekleyiş ki hiç sonu olmayan,
Ve hep bir bekleyiş ve bekleyiş içindeyiz çoğu zaman.
Çoğu zaman yorucu,
Çoğu zaman kaygılı
Ve çoğu zaman korkutucu…
Zaman…
Ki buna sebep olan.
Umut…,
Ki bunu besleyen.
Bir şeyi sevmek ve istemek…
Ki buna güç veren.
Fazla söze ne hacet
Bu bir bekleyiş işte
(B. Kaplan)
Dünden bugüne, insanoğlu hep bir bekleyiş içinde. Tohumlarını atar tarlaya kimisi ve yeşermesini bekler durur. Kimisi ise hasadını bekler. Kimisi yoldaşını bekler, kimisi hak ettiği hakkını bekler. Kimisi de bedelsiz hak bekler.
Kısacası herkes bir şeyi bekler.
Sordum ‘Sen neyi bekliyorsun?’ dedim.
Dedi bana ‘Yarınımı’
Dedim ona ‘Dün neyi bekliyordun?’
Dedi bana ‘Bu günümü’
‘Peki bugün ne yaptın?’dedim.
Dedi bana ‘Yarınımı bekledim’.
(B.Kaplan)
Şöyle durup da düşündüğümüzde çoğu zaman bekleyip de kaybettiklerimiz aklımıza gelir. Aslında kaybedeceğimizi bilsek yine de bekler miydik? Yoksa hemen eyleme geçer miydik? Bu aklımızın bir köşesinde muammadır zaman zaman.
Bir şeyi isteriz ve ardından karar veririz. İş, eyleme geçmekse eğer, bazen büyü burada bozuluverir. O işi tamamlamayı aslında gerçekten istiyoruzdur. Ama bir şeyler bizi geri asılıyordur sanki. Sonraki zamanlarda bu geri asılmalar vazgeçmek oluverir. Bir bakarız ki artık iş işten geçmiş ve biz vazgeçmişiz.
Hayatta beni, başarılı insanlardan ayıran en büyük özellik; çok beklememdir. Başarılı insanları da benden üstün kılan özellik ise; onların hemen eyleme geçmesidir.
Bir işe karar verildikten sonra hemen onu gerçekleştirmeye başlamak en önemli adımdır.
Ancak; iş burada bununla kalmamaktadır. Ardından belki biraz da sabır gereklidir.
Karar verdikten sonra hemen işe koyuldum. Hayat; ‘Sakın bitti zannetme!’ der bana. Şimdi de sonucu beklemem gerekir. İşte bu en zor olanlardan birisidir. Çünkü hep beklediğimden daha geç olur. Yani hayat benim istediğimi hep beklediğimden daha geç gerçekleştirir.
İşte bu, beni sınayan hayat sınavının en büyük noktasıdır.
Kimisi demiştim ya; yapacağını yani yarınını bekler, kimisi de yaptığı işin sonucunu.
Hayat hep bir bekleyişle devam eder. Ancak neyi doğru beklediğimiz yani neye sabır gösterdiğimiz hayattaki başarımızı belirler.
Yazar olmayı isteyerek buna karar verdiysem hemen yazmaya başlamam gerekir.
Aradan çok zaman geçmiş, yazılar yazmışsam sonucunu sabırla ve sabırla beklemem gerekir.
İşte neyi ne kadar beklediğimizdir bizi sonuca ulaştıran ve başarılı yapan.
Zaman, hayatın bizden istediği sadece birazcık zaman.
Der ki fazla zaman kaçırırsan, hayatını kaçırırsın.
Karar verdin ve hayatı tuttun mu!
İşte şimdi ihtiyacın olan tek şey ise; yine zaman sadece birazcık zaman.
Sevgilerimle…
Dönüşüm Konağı
Burcu Kaplan
